In firégne apréu al féuch
c’us ravisghi ai penséi,
tut a ‘m bòt
a paar da ragaigh dénn
can quaidun u noio,
coi discors sgià vécc
da ér e l’altrér
In firégne as parla da doman
par dii c’a piòu
o c’as maridi la fiòro,
ch’l’è bè óro, demóni,
con tut el témm
ch’l’as pratica con chel ilé
e l’è sgià bél che… insómo
In firégne as béu om truus,
e quai vòl l’è dólz
e a moménn l’è aigro
‘me ‘na viti trasada,
e l’è ilé ch’ag naréss
naigh dré ai scisctri
e ragaigh dénn
gene
Postilla
In mezzo a tante chiacchiere, banalità e suoni insignificanti, sono poche le parole che ci scambiamo ogni giorno. Forse ci innamoriamo per cominciare a parlare davvero.
Fabrizio Caramagna
