L’é ‘na vargógno marscia
ch’i la ciapi mighi l’aigra
A fam i cónn tuc i siir
dénn pal galinéi
se ‘na piti o i sé poiéi
ié ciapò i aar

Ag naréss sparaigh,
o almén teciala
in d’om seragli
e fagla vidéei ai canicitt
“Idili l’aigra
l’am n’ére facc vidéi aséi”

L’aigra la va giustu ben só na bandére
ma pal résct c’la staghi quéte
imbalsamada o séche
che nui a gamm da fèe
a créss poiéi e iéi
‘mè fiéi

C’la dascméti l’aigra
da varèe indezénte
e da degièe la nòso téise
C’la dascméti da surèe
par fam infich
Copéle

gene

Postilla
Nei nostri sogni siamo in grado di volare… e forse questo è un ricordo di come siamo stati pensati per essere
Madeleine Engle