tuttologia in direzione contraria

sonlerto gennaio 2018

Us frusu dré a n’arbro secò, el camos,
c’ag par mighi vére c’a ghé mighi la neu
Mi con in man la pignata valivi da vans
lui c’um varda com as varda ‘na besc-cie

U pense che la pignata la po’ mighi sparèe
e che mì a sem modigh ‘me i besc- c a dó gamm
U sbasa la teste a ramughèe l’erbéte impusibili
da ‘sto sgianéi in canotiera e tajò dal vénn

La cà l’as ragordo dal feuch dal dì prim
el camos us ragordo dal sc-ciop d’om cretin
Lui u pardóno e u fa ‘me dimil a mi
Tui dui par salvass a speciom la neu

 

gene

 

Postilla
Sei stato selvaggio, un tempo. Non lasciarti addomesticare.
Isadora Duncan


Lascia un commento