
La luus da travers ai fei
can l’è quasi l’oro da dasmet
da camolèe par noto
dré ai altri scanati,
quai voll pa’ l’ugu
ma pisei par mighi
restèe indré da l’umbrii
La duru poch
la luus da travers ai fei
ma l’è asei par domandas
s’an vaar la pene da camolèe
col fiaat in di calsei
Da chi a ‘m pezet
l’umbrii la sarà smorsada,
i scanati i vorerà amò
rantighèe dré al noto
Ma l’é ilé che ti
te podrà imbesuitt
e majèe ‘m techet
da pan e majoco
con noto
gene
